در زمان گذشته ، چوب های غذاخوری چینی را (zhu) می نامیدند. در آن زمان چینی ها غذاها را به صورت آبپز یا بخار پز طبخ میکردند، بنابراین با انتخابی هوشمندانه چوب های غذاخوری را به عنوان ابزاری راحت تر برای خوردن غذا انتخاب کردند.

چوب های غذاخوری

در طی قرن های  16تا21  قبل از میلاد مسیح شکل این چوب های غذا خوری همواره در حال تغییر بود. در اواخر قرن 16 قبل از میلاد ، پادشاه جو ( zhou ) به هنرمندان و صنعتگران خود فرمان داد تا چوب های غذا خوری از جنس دندان فیل بسازند که در تاریخ فرهنگ غذای چین در نوع خود مجلل ترین بود.

چگونگی استفاده از این چوب های غذا خوری بخشی از فرهنگ غذایی چین است و قوانین خاصی در رابطه با استفاده از آن ها وجود دارد که در اینجا به تعدادی از آن ها اشاره می کنیم :

-        نوک چوب های غذا خوری نباید به لبه ی ظرف برخورد کرده و صدا ایجاد کند زیرا این حرکت حاکی از بلد نبودن طرز استفاده ی چوب هاست.

-        نباید از چوب های غذا خوری برای اشاره کردن به کسی استفاده کرد زیرا این کار به مثابه ی تهمت زدن به شخص مقابل است.

امروزه چوب های غذاخوری علاوه بر ابزاری برای خوردن غذا کاربرد های دیگری هم دارند ؛ به طور مثال میتوان آن ها را به عنوان هدیه به شخصی تقدیم کرد . این وسیله کوچک که امروزه مورد توجه تمام جهان قرار گرفته  در زبان چینی امروزه  筷子 ( کواَی زی ، kuai zi) نامیده می شود که تلفظ آن در زبان چینی  به تلفظ عبارت « به زودی صاحب فرزند پسر شدن » نزدیک است . به همین دلیل اغلب زوج های جوان چینی علاقه دارند در روز ازدواج خود چوب های غذا خوری هدیه بگیرند.

زهرا مختاری